<article_title>Uit die hemel en hel</article

AOSIS OpenJournalshttp://www.openjournals.netinfo@openjournals.nethttp://www.jsava.org1019-91282224-9435<article_title>Uit die hemel en hel</article_title>Joan Hambidge11Department of Afrikaans Literature and Creative Writing, University of Cape Town, South Africa Joan Hambidge1joan.hambidge@uct.ac.za Private Bag X3, Rondebosch 7701, South Africa 10.4102/lit.v35i2.1066 3521066Hambidge, J., 2014, ‘Uit die hemel en hel’, Literator 35(2), Art. #1066, 1 page. http://dx.doi.org/10.4102/lit.v35i2.1066 These poems also appear on the author’s blog at: http://www.joanhambidge.blogspot.com © 2014. The Authors. Licensee: AOSIS OpenJournals. This work is licensed under the Creative Commons Attribution License. EnantiodromiaEk is ’n gedig wat ’n plek soek om te gebeur: op my psige ingebreek deur klouterdiewe van die digkuns. My paspoort en ID raak soek as ek vra: wié roep daar? Op reis in ’n sirkelgang weet ek nou jy sal klip uit bloed tap. ’n Orkaan waai die huis van die gedig hermeties onderstebo: Jannie Smuts dra  in sy saalsak Kantwerk - wolf, wolf blaas blaas voor die deur: word eerder mana (sic!) uit die hemele  van die onbewuste soos Carl Gustav dit netjies stel: complexio oppositorum hou my dag en nag tobbend oor oorgange: dié bostaande formule onbegrypend nes ’n akker breek in my gemoed:   gedagvaar deur die dood en verloën oor die liefde, dus as hermiet verban. Die spreker (én leser) bly skuilhou én kopkrap in die kelders van onthou. Katabasis “We live life forwards and think about it backwards” Howard Nemerov Dieper delwend die verlede in lesend aan die vyfde edisie  van die Norton ontdek ek ’n vers van Simon Armitage oor hoe jy nooit ’n gil kan stilmaak nie. Verder die hel in speel skeeloog Sartre harpsikord en sing vals-vals die hel-is-ander-mense; met Dowe Peet aan’t klippe kap oor sy weggegaan het en bly merels voer  teen die wind; nes Dirk-der-duisende weet daar is moer in sy grootkoffieboek se digterlike parade. Is ek dan steeds Orpheus soekend na Eurydice of word dié proses meer-en-meer ‘n anabasis? What the hell! Jeroen Bosch trip- tiek ‘n laaste oordeel met sy visies  van die helnaarmaals. Op my ou ramkietjie met net een snaar speel ek immer op papier só aanmekaar. 